طلبه سطح دو حوزه ی علمیه ی قم و دانش پژوه مرکز آموزش های تخصصی فقه
چکیده
بـا رجـوع بـه آراء فقهای امامیـه در باب قضا در می یابیـم که از زمان محقق حلـی (676 هـ.ق) شـرط طهـارت مولـد به سـایر صفات قاضی اضافه شـده اسـت. بعـد از وی نیـز تقریبا همه فقهـا آن را پذیرفتـه، حتـی برخـی بـر آن ادعـای اجمـاع کرده اند. مهمتریـن ادله قائلیـن به این شـرط عبـارت اسـت از: اجماع، عـدم نجابت ولدالزنا، اخبـار وارده در طعـن ولدالزنا، عدم مقبولیت اجتماعی و اسـتدلال به فحوی عدم جواز امامت و شـهادت ولدالزنا. در این مقاله بعد از بررسـی ایـن ادلـه، ثابت شـده کـه ادله مذکور ناتمام بـوده، از ایـن رو عمومات روایات باب قضاء سـالم از تخصیص مانده اسـت.
