اگر زوج جزو شهود اقامه شده برای اثبات زنای زوجه اش قرار بگیرد، قبول یا رد شهادت وی در اثبات حد زنا بر آن زن نقش بسیار مهمی خواهد داشت. این در حالی است که بیان صریحی در قانون نسبت به این امر وجود ندارد. فقها در این موضوع، دو نظریه مخالف هم دارند. عده زیادی از فقها چنین شهادتی را بدون اشکال می دانند و بدین ترتیب، زوجه را مستحق حد زنا میشمارند. در مقابل، دسته ی دیگری از فقها چنین شهادتی را مردود و شهود را به دلیل تکمیل نشدن تعداد، مستحق حد قذف میدانند. هر دو طرف برای نظر خویش، مستنداتی ذکر 
می کنند که فی الجمله ناتمام هستند. در قوانین فعلی نیز می توان قرینه هایی برای هر یک از دو قول پیدا کرد، ولی در این مورد، مصوبه ای خاص ندارد. پس لازم است تحقیق بیشتری در این باره صورت بگیرد.
مقاله حاضر با تبیین هر دو قول و بررسی ادلّه و بیان نقاط ضعف و قوت آنها، نظریه عدم اعتبار شهادت زوج بر زنای زوجه را انتخاب و به پیآمدهای حقوقی این مسئله اشاره کرده است.