با توجه به فراگیر شدن اسقاط جنین در کشور، دانستن حکم فقهی آن ضروری است. این در حالی است که فقهای امامیه نسبت به ثبوت قصاص در اسقاط عمدی از جنین تام الخلقه ای که روح در او دمیده شده است، متفق القول نیستند. برخی از آنها مثل کاشف الغطا، سبزواری و حاج آقا رضا مدنی کاشانی به عمومات ادلّه قصاص تمسک جسته اند و قائل به ثبوت قصاص از جنین هستند. در مقابل، بسیاری از فقها مثل شیخ طوسی، محقق حلی، شهید ثانی و علامه حلی قائل به استثنا شدن جنین از عمومات قصاص هستند و فقط دیه را برای جنین ثابت می دانند. در این بین یافتن قول مختار مهم است.
تحقیق حاضر، فقها را به دو دسته مُثبِت و نافی قصاص از جنین تقسیم و اقوال و ادلّه هرکدام را ذکر و آن ها را تحلیل کرده است. نهایتا قول به عدم ثبوت قصاص از جنین تام الخلقه تقویت شده است که در نتیجه، تنها دیه به ذمه مُسقط جنین اعم از مادر و غیر مادر خواهد آمد و قصاص ثابت نخواهد شد.